Pogorszenie sytuacji życiowej uprawnionego po śmierci osoby bliskiej musi mieć przede wszystkim charakter znacznego pogorszenia – nie wystarczy wykazanie samego pogorszenia sytuacji życiowej. Osoba żądająca odszkodowania z tego właśnie tytułu musi zatem wykazać, że po śmierci osoby bliskiej doszło do takiego pogorszenia sytuacji życiowej, które można uznać za znaczne.
Wyrok z dnia 16 października 2008 r. Sąd Najwyższy III CSK 143/08
Znaczne pogorszenie sytuacji życiowej uprawnionego w rozumieniu art. 446 § 3 k.c. zależne jest od rozmiarów ujemnych następstw o charakterze majątkowym, a także zmian w sferze dóbr niematerialnych uprawnionego wywołanych przez śmierć osoby bliskiej, już istniejących oraz dających się przewidzieć w przyszłości na podstawie zasad doświadczenia życiowego. Jego ocena powinna być oparta na szczegółowej analizie sytuacji osoby uprawnionej z uwzględnieniem wszystkich okoliczności, które mają wpływ na jej warunki i trudności życiowe, stan zdrowia (w tym jego ewentualne pogorszenie wywołane śmiercią osoby najbliższej) wiek, stosunki rodzinne i majątkowe, a w odniesieniu do małoletnich dzieci dodatkowo wpływają na warunki wychowawcze i na jej porównaniu z sytuacją, w jakiej znalazłby się uprawniony, gdyby nie śmierć osoby bliskiej.
